Chiny w młodym stylu. "Young Style"

Tytuł: "Young Style"

Rok produkcji: 2013

Reżyser: Jie Liu

Ocena: 10/10

Cześć! Wiecie co?! Nie było mnie tu miesiąc!!! Czas nadrobić zaległości, ostatniego razu Mikołaj przyszedł na drugiego bloga, więc na święta zadecydowałam że wpadnie tutaj, enjoy misiaki!

Zanim przeczytacie tę recenzję, to włączcie oficjalny soundtrack z tego filmu : >klik<, bo ta piosenka niewątpliwie wymiata.

Znacie historię Dona Kichota i jego idealnej Dulcynei? To jest, dokładnie to samo tylko w wydaniu chińskim.

Akcja filmu, toczy się w pekińskim liceum. Geniusz i kujon, o imieniu Juren, który zostaje, nie ukrywajmy nieudacznikiem życiowym, a wszystko przez co? No jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. A jak nie chodzi o pieniądze, to chodzi o kobietę. No i biedaczek, traci głowę. Zmienia się z osoby z wysokimi wynikami, pretendującej po maturze, na dobre studia, w dodatku, dwa lata wcześniej niż rówieśnicy (teraz wiadomo skąd się brało określenie geniusz), w totalnego nieuka i wszyscy mają wrażenie że spada na dno. W chińskim pryzmacie społeczeństwa, chłopak jest przegrywem: zakochuje się tuż przed maturą, łamie kość biodrową, kiedy to próbuje odwiedzić swoją miłość życia, włamując się przez balkon i spadając na samochód (inny człowiek by się zabił, ale mniejsza o to), na końcu okazuje się że musi poprawiać ostatni rok. Matka głównego bohatera, typowa chińska matka, nie mogłaby przeboleć tego że chłopaczyna, nie chce pisać matury ponownie i iść do pracy, nakazuje mu powrót do klasy maturalnej. 

Nie ukrywajmy nie podoba mu się ten pomysł, no ale jak matka tak mówi, a ojciec nie ma nic do gadania to tak być musi. Żeby było śmieszniej, w poprzednim roku, zhandlował wszystkie książki maturalne, młodszej dziewczynie Xiaofan, z którą był teraz w klasie, a żeby było  jeszcze śmieszniej. Chłopaczki, którym kazał się od niego, żeby nie powiedzieć ostrzej, odczepili, również byli w tej samej klasie. To się nazywa przegrać życie.

Pierwsza lekcja, zaczyna się bójką, jednak gdy zadyma zaczyna się rozkręcać, wkracza nauczycielkę, która niczym wychowanka, rozgania przedszkolaków rozgania do ławek uczniów, zaprowadzając porządek. Dla dyscypliny, stawia uczestników bójki pod tablicą. Czwórka chłopaków, w tym Juren, dostają pouczenie, nauczycielka też każe powiedzieć dlaczego chłopak, nie zaliczył poprzedniego roku. A on niczym bohater romantyczny, przyznaje się do tego że zakochał się i taki tego skutek. Na to klasa zaczyna mu bić brawo.

Sytuacja kończy się tym że jego wrogowie stają się najlepszymi przyjaciółmi, gdyż błagają go o pomoc, w relacjach damsko-męskich. Jak można się domyślić jest teraz nie jeden Don Kichot, ale trzech i (chyba) gej (bo przecież w azjatyckim filmie młodzieżowym, nie mogłoby się bez tego obejść). Juren, jako niebywały spec od miłości poleca sposoby, takie jak: układanie świec, w kształcie imienia ukochanej Jiadi, pod akademikiem dziewcząt i oczekiwanie na wybrankę z wielkim bukietem kwiatów. Innemu koledze o imieniu: Mingzhi, poleca wymalowanie wszystkich schodków w szkole z życzeniami z okazji urodzin, dziewczynie która mu się podoba. Obie te akcje kończą się sromotną porażką. A z kolegą -Fei (chyba) gejem, to nie miał pomysłu.

Jak film o młodzieży to... Trójkąt miłosny! Jak się można domyślić, Juren został wybrankiem Xiaofan -dziewczyny, która kupiła od niego książki. Chłopak jest ślepy na jej starania, gdyż ciągle myśli o JinJin, która zaś ma go... Znaczy, o nim nie myśli. Tę jakże, specyficzną sytuację, w przedziwny sposób wykorzystuje Jiadi, starając się o względy dziewczyny, która jak w niewyjaśniony sposób, ma go... Znaczy, nie zwraca na niego uwagi (mam nadzieję że wyczuwacie sarkazm tego zdania). To wiadomo jak kolejna, baba to kolejne problemy.

Nasz bohater nic sobie z tego nie robi i dołącza do klubu piłki nożnej, gdzie wszyscy uznają to za idiotyczny pomysł, gdyż jest w klasie maturalnej i nie powinien robić nic, tylko siedzieć nad książkami i uczyć się tyle, żeby mu się mózg przegrzał. Nasz super hero ciągle robi swoje, jednak jego zapał szybko się kończy. Kiedy wprowadza się do akademika, a jego muza całkowicie daje mu do zrozumienia że nie chce mieć z nim nic do czynienia. Zrobiło się smutno, co? To żeby było jeszcze smutniej Fei, rozmawia z Jiadi, i mówi że jest gruby, biedny i brzydki. Chłopaka trafia szlag, równocześnie wpływa mu to na ambicję, kiedy widzi innego lokatora akademika -Qiang, który całe swe życie, niczym asceta, poświęca nauce.

Juren bierze się w garść, wszystko zaczyna się poprawiać do chwili balu maturalnego, po którym maturzyści, nielegalnie spędzają czas w salonie gier, a żeby tego było mało Qiang, zostaje pobity. Kiedy pani Sa, nauczycielka dowiaduje się o wszystkim, pobity i właściwie niewinny chłopak zostaje wydalony ze szkoły. Jak później się dowiadujemy, poświęcał tyle czasu nauce, gdyż matura i studia, były jego szansą na lepsze życie.

Przychodzi do ostatniego dnia przed maturą, w wyniku przypływu odwagi, przerywa sesje zdjęciową podobnie jak na początku filmu i wygłasza podziękowania dla pani Sa.

Moja opinia!

Dla mnie film ten, był czymś na styl przełomu. Odebrałam go szczególnie, gdyż sama przechodziłam dość duży bunt związany z okresem dojrzewania, coś we mnie pękło. Bo jakby nie patrzeć Juran podobnie jak ja, walczyliśmy o coś co i tak było skazanym na porażkę. On starał się o względy dziewczyny, a ja o zmiany w życiu, które nie jest tak złe, jakim mi się wydawało. Mimo że jest to film młodzieżowy, to podejrzewam że osobom, w różnym wieku by się spodobał. Co mi się jeszcze podobało? Bardzo mi się podobał dobór aktorów, którzy nie byli idealnymi pacynkami, leżącymi pod skalpelem u chirurga, by ich twarz, była piękna, według azjatyckich standardów, byli bardzo naturalni, podobnie jak ich gra.

Z podsumowania, to tyle, czas więc na życzenia.

Z okazji, najpiękniejszych świąt w roku, 

pragnę wam życzyć zdrowia, rodzinnej atmosfery,

wielu prezentów, pięknej choinki, 

pysznych otraw wigilijnych i odpoczynku.

Wesołych Świąt kochani!

Panda