Co skrywają w sobie japońskie drzeworyty? Anna Klejzerowicz -"Cień gejszy"

*zdjęcie mojego autorstwa*

Autorka: Anna Klejzerowicz

Tytuł: "Cień Gejszy"

Wydawnictwo: Replika

Ocena: 7/10

Witam! Co u was słychać? Dzisiaj tak dla odmiany, chciałabym zrecenzować książkę autorki polskiej, z akcją toczącą się w naszym kraju, a jednak z azjatyckim wątkiem. Zapraszam!

Cień Gejszy, jest jedną z powieści kryminalnych Anny Klejzerowicz, jest również kolejną przygodą pewnego dziennikarza -Emila Żądło, który odgrywa w tej książce główną rolę.

Książka jest świetnym przykładem, że karma wraca. Sam tytuł do tego nawiązuje.

Cień Gejszy, wszyscy pozostawiamy cień, nawet w największym blasku słońca, każdy nasz czyn zostawia po sobie ślad, tak też było w przypadku tego kryminału.

Akcja książki rozgrywa się w mieście portowym -Gdańsku. Emil Żądło zostaje wplątany w jakąś zagadkową sprawę, ktoś podpisując się jego nazwiskiem, publikuje zagadkowe komentarze, oraz groźby na przeróżnych portalach internetowych. Międzyczasie na policję dociera wiadomość na temat zabójstwa pewnego profesora, a nie długo później ginie następny mężczyzna. Niby, co ma jedno do drugiego? Śmierć przypadkowych osób i komentarze w internecie, z całkiem innymi wątkami. A jednak...  Komentarze dotyczą japońskich drzeworytów, a nieco później zostaje okradziony pewien gdański antykwariat, jedyne co zaginęło to japoński drzeworyt.

Dziennikarz zaczyna śledztwo na własną rękę, z dozą pomocy przyjaciela -policjanta, Zebry. Sprawa okazuje się jeszcze bardziej zagmatwana niż by się zdawało.

Przemiły właściciel antykwariatu, opowiada mu historię włamania, sprzedaje pozostałe drzeworyty, oraz udziela informacji, skąd je uzyskał. Okazało się że poprzednią właścicielką była, siostra pierwszej ofiary, jednak nie miała ona pojęcia co kryją w sobie dzieła sztuki, uznała je za brzydkie i sprzedała w antykwariacie. Kobieta wspomniała o pewnym mężczyźnie, który dzwonił do niej w sprawie odkupienia drzeworytów, jednak było już za późno, gdyż oddała je do antykwariatu. W drodze powrotnej do domu, do Emila dzwoni Zebra z wiadomością że policja schwytała złodzieja z antykwariatu. Okazuje się nim młody chłopak, przerażony cała sytuacją, sam zgłosił się na policje, nie chciał za wiele mówić, wspomniał jedynie o swoim składziku i o mężczyźnie o nazwisku Gniady.

Następnego dnia dziennikarz, wraz z przydzielonym policjantem, ruszają na poszukiwania składziku, gdzie odnajdują dokument, zapisany starym pismem japońskim. Nieco później policja wypuszcza złodzieja na wolność, a ten popełnia samobójstwo. Kolejnymi ofiarami staje się była właścicielka drzeworytów, wraz z mężem. 

Kopię dokumentu Emil przekazuje Marcie, jego ukochanej, która kontaktuje się z profesorką z Warszawskiego Uniwersytetu, by przetłumaczyła treść dokumentu. Jednak ona też zostaje zamordowana. Pod przykrywką policja poszukuje tłumacza japońskiego, kiedy Marta nawiązuje kontakt jednym z japońskich profesorów, który podejmuje się tłumaczenia dokumentu.

Pan Yamamoto, spisał się na medal tłumacząc dokument, oraz wspominając o twórcy drzeworytów -niejakim Baison'ie.

W tym czasie, cudownym sposobem Emil odnajduje pod jednym z drzeworytów, list w języku niemieckim, który pogrąża rodzinę Gniadosz, w tym mężczyznę, który startował w wyborach na prezydenta. Ujawnienie tajemnicy, sprzed lat o wojnie rosyjsko-japońskiej i zdradzie przodka Gniadosza, zrujnowała jego karierę, w czego wyniku popełnia samobójstwo.

Emil wraz z Martą, wyszli z tego bez szwanku, podobnie jak Zebra z małżonką. 

Ze ściany w sypialni bohatera, zerkała piękna gejsza, uwieczniona na drzeworycie, dumna z odkrycia tajemnicy i ze słusznej zemsty.

Moja opinia!

Cień Gejszy, jest jedną z nielicznych książek, do których wracam, czytałam ją drugi raz i niezmiennie mnie wciągnęła. Bardzo mi się podobał fabuła, nie jestem zwolenniczką krwawych kryminałów, ten własnie taki nie jest. Nie ukrywam że powieść jest przewidywalna, ale mimo to wciąga od pierwszej strony. Z ciekawości nawet znalazłam prace Baison'a i tak one istnieją, a także potwierdzam że są niezwykłe, mam nawet w planach zakupienie choć jednego takiego drzeworytu. Japonia nigdy, nie była mi krajem tak bliskim jak Chiny, Tajlandia, czy Korea, jednak, po przeczytaniu tej książki pierwszy raz, około trzech lat temu, zaczęłam inaczej postrzegać ten kraj, a poza tym chciałbym zobaczyć Gdańsk, byłam w Gdyni, Sopocie, lecz nigdy w Gdańsku (jeśli jesteście z Gdańska, to będzie mi bardzo miło jak napiszecie mi w komentarzach jakieś fajne miejsca). 

Z mojej strony to tyle, już obiecuję że następna recenzja, która się pojawi będzie recenzją filmu.

Cześć!

Panda